ﭼﮑﯿﺪه
ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اي از ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژيﻫﺎ و ﺳﺮوﯾﺲ ﻫﺎ در ﺷﺒﮑﻪ ﺧﺎﻧﮕﯽ ﺑﺮاي ﺑﻬﺒﻮد ﮐﯿﻔﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺳﺎﻟﻬﺎي اﺧﯿﺮ ﺑﺴﯿﺎر ﮔﺴﺘﺮش ﯾﺎﻓﺘﻪ و ﺑﻪ ﺟﺰء ﺟﺪاﯾﯽ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎي ﻣﺴﮑﻮﻧﯽ و ﻏﯿﺮ ﻣﺴﮑﻮﻧﯽ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژي ﮐﻪ ﭼﻪ از ﻧﻈﺮ ﺑﻬﺒﻮد ﮐﯿﻔﯿـﺖ زﻧـﺪﮔﯽ و ﭼـﻪ از ﻧﻈـﺮ ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﯾﯽ در ﻣﺼﺮف اﻧﺮژي ﺑﺴﯿﺎر ﺳﻮدﻣﻨﺪ اﺳﺖ. ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژي ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﯾﮏ دﻫﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻔﻬﻮم ﺷـﺒﮑﻪ وﺳـﺎﯾﻞ و ﺗﺠﻬﯿـﺰات را درﺧﺎﻧـﻪ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮده اﺳﺖ. ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺑﺰارﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ درﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮي اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﻣﺠﺘﻤﻊ ﺳـﺎزي ﺷـﻮﻧﺪ. ﺷـﺒﮑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺷﺎﻣﻞ زﯾﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي ﻧﺎﻫﻤﮕﻮن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﺑﺮﻗﺮاري ارﺗﺒﺎط و ﺗﺒﺎدل داده ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑـﺎﻫﻢ ﻫﻤﮑـﺎري داﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ و وﻇﺎﯾﻒ ﻣﺸﺘﺮك راﺑﻪ درﺳﺘﯽ اﺟﺮا ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. در اﯾﻦ ﭘﺮوژه اﺑﺘﺪا در ﻣﻮرد ﻣﻌﻤﺎري ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﺤﺚ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﮐﺮد، ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳـﯽ ﺳﯿﺴـﺘﻢ ﻫـﺎي ﻫﻮﺷـﻤﻨﺪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن و زﯾﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ و ﻣﻘﺎﯾﺴﻪي ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژيﻫﺎي ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﭘﺮداﺧﺖ و در اﻧﺘﻬـﺎ ﻧﯿـﺰ ﻣﺒﺤـﺚ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺼﺮف اﻧﺮژي ﺧﻮاﻫﯿﻢ داﺷﺖ.

1.ﻣﻘﺪﻣﻪ

اﻧﺮژي ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺰاﯾﯽ در ﻋﺮﺻﻪ ﺳﯿﺎﺳﯽ، اﻗﺘﺼﺎدي و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺟﻮاﻣﻊ ﺑﺸﺮ، اﯾﻔﺎ ﻣﯽﮐﻨﺪ. در ﻗﺮن ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻬﻢ ﺗـﺮﯾﻦ داراﯾـﯽ ﻫـﺮ ﺟﺎﻣﻌـﻪ ﻣﯿـﺰان  ذﺧﺎﯾﺮ اﻧﺮژي آن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و اﻣﻨﯿﺖ ﻣﻠﯽ آن ﻫﺎ ﻣﺴـﺘﻘﯿﻤﺎً ﺑـﻪ اﯾـﻦ ﻣﻨـﺎﺑﻊ واﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ، ﺑﺎ ﮐﻤﺒﻮد ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻮﺟﻮد در ﺟﻬﺎن ﻧﻘﺶ اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺣﯿﺎﺗﯽ، ﻫﺮ دﻫﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ و ﻟﺬا ﺑﻬﺎي ﭘﺮداﺧﺘﯽ ﺑﺎﺑﺖ آن ﻧﯿﺰ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ، ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ و اﻧﺮژيﻫﺎي ﻧﻮ ﻧﯿﺰ ﮔﺮانﺗﺮ و ﺳﺨﺖ اﻟﻮﺻﻮل ﺑـﻮده و اﻣﮑﺎن اﯾﺠﺎد و اﺳﺘﻔﺎده از آن در ﻫﺮ ﻧﻘﻄﻪ اي ﻣﯿﺴﺮ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑـﻮد، در ﻫـﺮ ﺣﺎل ﺑﺎ ﻣﺼﺮف ﺑﻬﯿﻨﻪ ﺳﻮﺧﺖ ﺗﺎ ﯾﮑﺼﺪ ﺳﺎل دﯾﮕﺮ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻧﻔﺖ، ﮔﺎز و ﺗﺎ دو ﻗﺮن دﯾﮕﺮ زﻏﺎل ﺳﻨﮓ ﭘﺎﯾﺎن ﺧﻮاﻫﺪ ﯾﺎﻓﺖ. ذﺧﺎﯾﺮ اوراﻧﯿﻮم ﻧﯿﺰ ﺗﻮان ﺗﻮﻟﯿـﺪ 153 ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﺗﻦ ske را ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺪارد. ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟـﻮد و ﺑـﺎ در ﻧﻈـﺮ ﮔـﺮﻓﺘﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﻓﻌﻠﯽ، ﺟﻮاﻣﻊ در ﻣﻌﺮض دو ﺧﻄﺮ، ﮐﻤﺒﻮد اﻧﺮژي و آﻻﯾﻨﺪﮔﯽ ﺗﻮﻟﯿﺪ اﻧﺮژي ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ اﻧﺴﺎن و ﺳﺎﯾﺮ ﺟﺎﻧﺪاران را ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺮه اﻧﺪاﺧﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮔﺬرا ﺑﻪ ﭼﺎرت ﻣﺼﺮف اﻧﺮژي در ﺟﻬﺎن ﺑـﻪ ﻧـﻮع و ﺷﮑﻞ اﻟﮕﻮي ﻣﺼﺮف و ﺣﻘﺎﯾﻖ ﻓﻮق ﭘﯽ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﺑﺮد. ﺑﺎ ﻓﺮض اﺑﺪاع و اﯾﺠﺎد اﻧﺮژي ﻫﺎي ﺟﺪﯾﺪ و ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﻬﯿﻨﻪ در آﯾﻨﺪه، ﻗﯿﻤﺖ ﮔﺰاف اﯾﻦ ﻣﺤﺼـﻮﻻت در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﻬﻤﯽ ﺑﺮاي ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣـﯽ ﺑﺎﺷـﺪ، اﯾـﻦ اﻣـﺮ ﻣﺴﺒﺐ اﯾﺠﺎد روﻧﺪ و روش ﻫﺎي ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﯾﯽ و ﺑﻬﯿﻨﻪ ﺳﺎزي ﻣﺼﺮف اﻧﺮژيﻣﯽﺑﺎﺷﺪ

ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن (BMS)  با تکنولوژی نوین، ﺑـﺎ راه ﺣﻞﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوت و اﺳﺘﻘﺮار ﺑﺮ روي ﺷﺒﮑﻪ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ، ﺗﺴﻬﯿﻼت ﻣﻮرد ﻧﯿـﺎز  ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺪرن را اﯾﺠﺎد ﻧﻤﻮده اﺳﺖ. ﻣﺠﻤﻮع رﻓﺘﺎرﻫﺎي اﯾﻦ ﺳﯿﺴﺘﻢ در ﺟﻬﺖ اﯾﺠﺎد ﻣﺤﯿﻂ ﻣﻄﻠﻮب، اﻓﺰاﯾﺶ رﻓﺎه، ﺳـﻼﻣﺘﯽ و رﺿـﺎﯾﺖ ﻣﻨـﺪي ﺳﺎﮐﻨﯿﻦ، اﻓﺰاﯾﺶ ﻋﻤﺮ ﻣﻔﯿﺪ ﺗﺠﻬﯿﺰات ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن، اﻓﺰاﯾﺶ ﮐﺎراﯾﯽ و ﺑﻬـﺮه وري ﺑﺎ اﯾﺠﺎد ﻧﻘﻄﻪ ﮐﺎر اﺳﺘﺎﻧﺪارد، ﮐﺎﻫﺶ ﺧﺮاﺑﯽ ﺗﺠﻬﯿﺰات، ﻋﺪم واﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﭘﯿﻤﺎﻧﮑـﺎر داﺋﻤـﯽ ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن، دﺳﺘﺮﺳـﯽ در وب و ﮐﻨﺘـﺮل آن، ارﺗﻘـﺎء دﮐﻮراﺳﯿﻮن و زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺑﻨﺎ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺻﺮﻓﻪﺟﻮﯾﯽ در ﺗﻤﺎم ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎي ﻓﻮق از ﻣﺰاﯾﺎي ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. ﻫﻤﺴﻮ ﺑﺎ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي ﮐﻨﺘﺮﻟـﯽ، ﺗﺠﻬﯿـﺰات ﺣﻔﺎﻇﺖ و اﯾﻤﻨﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮔﺴﺘﺮده در اﯾﻦ اﻣﺎﮐﻦ اﺟﺮا و ﺑﺎ ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎي ﻣﺬﮐﻮر ﺗﺠﻤﯿﻊ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ، ﻟﺬا ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﮐﻨﺘﺮل در اﯾﻦ ﺑﺎب، ﺷـﺎﻣﻞ ﻫﻤـﻪ ﻣﻮارد و ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﺎي اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ داﺧﻞ ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن، از ﻟﺤـﺎظ ﮐـﺎرﺑﺮدي، ﺣﻔﺎﻇﺘﯽ و ﺗﺰﺋﯿﻨﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ، اﯾﻦ روش ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﻣﺘﻔـﺎوت در ﺻـﻨﻌﺖ  ﻧﯿﺰ ﻗﺎﺑﻞ اﺟﺮا ﺧﻮاﻫـﺪ ﺑـﻮد، اﺟـﺮاي اﺗﻮﻣﺎﺳـﯿﻮن در ﺻـﻨﻌﺖ ﺟﻬـﺎﻧﮕﺮدي،ﮐﺸﺎورزي، داﻣﺪاري و .. ﺑﻪ اﺷﮑﺎل ﻣﺨﺘﻠـﻒ در ﮐﺸـﻮرﻫﺎي ﺗﻮﺳـﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘـﻪ ﻣﺘﺪاول ﮔﺮدﯾﺪه و ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﮐﺸـﻮرﻣﺎن ﻧﻘـﺶ اﻧـﺪﮐﯽ را در اﺟـﺮاي اﯾـﻦﺻﻨﻌﺖ اﯾﻔﺎ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ.

2. ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﻫﺎي ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ

ﻣﻔﻬﻮم ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﻣﻌﺮف ﻧﻮﻋﯽ ﺑﺪه و ﺑﺴﺘﺎن و ﺗﺒـﺎدل ﻗـﻮي و ﺑﺪون ﻧﻘﺺ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﯿﺎن ﺑﺨﺶﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن اﺳـﺖ. اﺻـﻄﻼح «ﺑﺨﺶﻫﺎي ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن»، ﻫﻤﻪ اﺟﺰاﯾـﯽ را ﮐـﻪ در اداره ﮐـﺮدن ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن ﻧﻘﺶ اﯾﻔﺎ ﻣـﯽ ﮐﻨﻨـﺪ را  در ﺑـﺮ ﻣـﯽ ﮔﯿـﺮد. ﺑﺨـﺶ  ﻫـﺎﯾﯽ ﻧﻈﯿـﺮ   HVAC1، ﺑﺨﺶﻫﺎي ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ، ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ، ﮐﻨﺘﺮل دﺳﺘﺮﺳـﯽ، اﻣﻨﯿﺘـﯽ، ﻣـﺪﯾﺮﯾﺘﯽ،    ﻧﻮردﻫﯽ، ﻧﮕﻬﺪاري و ﺗﻌﻤﯿﺮات، ﺷﺒﮑﻪ ﻣﺤﻠﯽ و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ اﻧﺮژي. ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن  ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﻨﺘﺮل و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ اﺟﺰاء ﯾﮏ ﺑﻨـﺎ ﺗﻮﺳـﻂ ﮐـﺎرﺑﺮاﻧﯽ ﮐـﻪ از ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽﻫﺎي ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮ اﺳـﺘﻔﺎده ﻣـﯽﮐﻨﻨـﺪ  ﺗـﺎ ﻧﯿﺎزﻫـﺎ را ﺑـﺮآورده ﺳـﺎزﻧﺪ. ﻧﯿﺎزﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺷﺎﻣﻞ ﮐﺎرآﻣﺪي، ﺳـﻮدﻣﻨﺪي و ذﺧﯿـﺮه اﻧـﺮژي، ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ، اﯾﺠﺎد ﺷﻌﻒ و ﺷﺎدي، آﺳﺎﯾﺶ، ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺳـﺮﻣﺎﯾﻪ و ﮐـﻢ ﮐـﺮدن ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎي زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻟﺰوﻣﯽ ﻧﺪارد ﮐﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﯾﮏ ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن  ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ را ﺑﻪ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖﻫﺎ و اﻫﺪاف ﺑﺴﯿﺎر وﯾﮋه وآرﻣﺎﻧﯽ رﺑﻂ داد. ﭼﺮا ﮐـﻪ  ﺗﻌﺮﯾﻒ اﯾﻦ ﻣﻮﻓﻘﯿﺘﻬﺎ و اﻫﺪاف از ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ دﯾﮕﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻧﺰد اﻓﺮاد ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن، ﺗﻌﺎرﯾﻒ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن دارد. ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﺎﯾـﺪ  داراي ﻋﻤﻠﮑﺮد ﯾﮑﺴﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ﮐـﻪ ﻧﯿﺎزﻫـﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ و ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن را ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻮﯾﺪ.

داﻧﺸﻤﻨﺪان ﻟﻐﺖ «ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ» را اﯾﻨﮕﻮﻧـﻪ ﺗﻌﺮﯾـﻒ ﮐـﺮده اﻧـﺪ:  «ﺑﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ در آن از آﺧﺮﯾﻦ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژيﻫﺎ اﺳـﺘﻔﺎده ﺷـﺪه ﺑﺎﺷـﺪ». ﺑـﺎ اﯾـﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﺸﺨﺺ اﺳﺖ ﮐﻪ آنﻫﺎ ﺑﻪ ﺑﻨﺎﯾﯽ ﻫﻮﺷـﻤﻨﺪ ﻣـﯽ ﮔﻮﯾﻨـﺪ ﮐـﻪ داراي   ﺑﺮوزﺗﺮﯾﻦ ﺳﯿﺴـﺘﻤﻬﺎي ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷـﺪ. اﮔـﺮ ﭼـﻪ ﻧـﻮآوري و اﺑـﺪاع در ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﻫﺎي ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻢ اﺳﺖ اﻣﺎ اﯾﻦ ﺑﻪ آن ﻣﻌﻨﯽ ﻧﯿﺴـﺖ ﮐـﻪ ﻟﺰوﻣﺎً ﺗﺒﺎدل اﻃﻼﻋﺎت و ﯾﮑﭙﺎرﭼﮕﯽ ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎي ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﻮﺟﺐ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ آﻧﺮا ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﻨﺎﻣﯿﻢ.

ﺳﻤﭙﻮزﯾﻮم ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽ ﻣﻌﻤﺎري در ﺳﺎل 1985 در ﺗﻮرﻧﺘﻮ ﺗﺼﺮﯾﺢ ﮐـﺮد  ﮐﻪ: «ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ آﻣﯿﺰه اي اﺳﺖ از اﺑﺪاﻋﺎت) ﺧﻮاه اﯾﻦ اﺑﺪاﻋﺎت ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژﯾﮏ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮاه ﺧﯿﺮ ( ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ ﺑﺪون ﻧﻘـﺺ ﮐـﻪ در اﯾـﻦ راﺳﺘﺎ و ﺑﺎ داﺷﺘﻦ اﯾﻦ دو وﯾﮋﮔﯽ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺻﺮف ﺷﺪه ﺗـﺎ ﺣـﺪ زﯾـﺎدي ﺑـﺎزﮔﺮدد. اﯾﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻋﻼوه ﺑـﺮ ﻟـﺰوم وﺟـﻮد اﺑـﺪاع و ﻧـﻮآوري و اﺳـﺘﻔﺎده از ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژي اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﻧﯿﺰ ﯾﺎدآوري ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از اﻫﺪاف ﺳـﺎﺧﺖ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﻫﺎي ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ، اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎﯾﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ ﮐـﻪ ﻫـﺮ ﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪاي را ﮐﻪ در ﺳﺎﺧﺖ و ﺳﺎز ﺻﺮف ﺷﺪه اﺳﺖ ﺑﺮﮔﺮداﻧﻨـﺪ.  ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ اﯾﻨﮕﻮﻧـﻪ ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ ﺑﺮﺳـﺪ ﮐـﻪ اﯾـﻦ اﻫـﺪاف ﺗﻨﻬـﺎ در ﺳـﺎﺧﺖ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﻫﺎي ﺗﺠﺎري و اداري ﻣﺪﻧﻈﺮ ﻗﺮار داده ﻣﯽﺷـﻮد اﻣـﺎ در ﺳـﺎﺧﺖ ﺧﺎﻧﻪﻫﺎي ﻣﺴﮑﻮﻧﯽ ﺑﻪ آنﻫﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽﺷﻮد. ﻣﮕـﺮ اﯾﻨﮑـﻪ اﯾـﻦ اﻫـﺪاف در راﺳﺘﺎي ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آﺳﺎﯾﺶ و راﺣﺘﯽ ﻣـﺮدم و ﺗﻮﺟـﻪ ﺑـﻪ اﺳـﺘﻔﺎده ﺑﻬﯿﻨـﻪ و ﺑﻬﺮهﺑﺮداري ﺗﻤﺎم و ﮐﻤﺎل از ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ، ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗـﺮار ﮔﯿﺮﻧـﺪ. ﺑـﻪ ﻋـﻼوه اﻫﺪاف دﯾﮕﺮي ﮐﻪ در ﺳﺎﺧﺖ ﺑﻨﺎﻫﺎي ﺗﺠﺎري و اداري ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ اﺳﺖ، در  ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺑﺎﻻ ذﮐﺮ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ. اراﺋﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺑﺮاي ﺑﻨﺎﻫﺎي ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﺮ ﻣﺒﻨـﺎي  ذﮐﺮ اﻫﺪاف ﺿﺮوري در ﺗﻌﺮﯾﻒ EIBG  2 به وﺿﻮح ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣـﯽ ﺷـﻮد ﮐـﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾـﺪ:  «ﯾـﮏ ﺑﻨـﺎي ﻫﻮﺷـﻤﻨﺪ، ﺑﻨـﺎﯾﯽ اﺳـﺖ ﮐـﻪ ﮐـﺎرآﯾﯽ و راﻧـﺪﻣﺎن ﺳﺎﮐﻨﺎﻧﺶ را اﻓﺰاﯾﺶ داده و اﻣﮑﺎن ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﻮﺛﺮ را ﺑﺮ اﺳـﺎس ﻣﻘﺘﻀـﯿﺎت ﺧﺎص و ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻓﺮاﻫﻢ آورد». راﻧﺪﻣﺎن و ﺳﻮدﻣﻨﺪي ﺗﺎ ﺣـﺪودي  ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﻟﻤﺲ و ﻧﺎﻣﺤﺴﻮس ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﮔﺬﺷﺘﻪ و ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ آن ﺑﺎ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺟﺪﯾﺪ، ﺗﺎ ﺣﺪودي ﻣﯽ ﺗـﻮان ﺑـﻪ اﯾـﻦ دو ﻣﻔﻬـﻮم دﺳﺖ ﯾﺎﻓﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦ آوردن ﻫﺰﯾﻨﻪﻫـﺎ (راﻧـﺪﻣﺎن و ﺳـﻮدﻣﻨﺪي) از ﺟﻤﻠﻪ اﻫﺪاﻓﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺳﻂ ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎي ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻨﺪه ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد.

از ﺳﻮﯾﯽ دﯾﮕﺮ در ﺳـﺎل  1996، ﺑـﺎب، ﺗﻌﺮﯾﻔـﯽ ﺑـﺮاي ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫـاي ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ اراﺋﻪ ﮐﺮد.” ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﻬﺮه ﮔﺮﻓﺘﻦ از ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژي ﻣﺪرن اﯾﻦ اﻣﮑﺎن را ﻓﺮاﻫﻢ آورد ﺗﺎ ﺑﺘﻮان اﺟﺰاء و ﺗﺠﻬﯿﺰات ﻣﺨﺘﻠﻒ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻮدﮐﺎر ﮐﻨﺘﺮل ﮐﺮد”. اﯾﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ روﻧﺪ ﺗﺒﺎدل اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﻦ اﺟﺰاء ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻨﺪه و اﺟﺰاء ﮐﻨﺘﺮل ﺷﻮﻧﺪه، در ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﻫﺎي ﻫﻮﺷـﻤﻨﺪ اﺳـﺖ. روﻧﺪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن در ﺗﻌﺮﯾﻒ DEGW در ﺳﺎل 1998 ذﮐﺮ ﺷـﺪه  اﺳﺖ. اﯾﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺑﯿﺎن ﻣﯽﮐﻨـﺪ ﮐـﻪ ﯾـﮏ ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﻮﺷـﻤﻨﺪ در ﺑﺮاﺑـﺮ ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﮐﺎرﺑﺮان ﺧﻮد ﺑﺴـﯿﺎر ﭘﺎﺳـﺨﮕﻮﺗﺮ اﺳـﺖ و ﺗﻮاﻧـﺎﯾﯽ ﻫﻤـﺎﻫﻨﮕﯽ ﯾـﺎ ﺗﮑﻨﻮﻟــﻮژي ﺟﺪﯾــﺪ را دارد و ﻣــﯽﺗﻮاﻧــﺪ ﺧــﻮد را ﺑــﺎ ﺗﻐﯿﯿــﺮات ﺳــﺎزﻣﺎﻧﯽ  ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن، ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﮐﻨﻨﺪ. اﯾﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﯾﮏ ﻣﺒﺤﺚ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬـﻢ را درﺑـﺎره روﻧﺪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن در ﺑﺮﻣﯽﮔﯿﺮد.

ﮐﻠﻤﻪ «ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ» در اﯾﻦ ﺗﻌﺮﯾـﻒ ﺑﯿـﺎﻧﮕﺮ ﻣﻌﻨـﺎي «ﺧﺮوﺟـﯽ ﺳﯿﺴـﺘﻢ»  اﺳﺖ. ﮐﻠﻤـﻪ  «در ﺑﺮاﺑـﺮ ﻧﯿﺎزﻫـﺎي ﮐـﺎرﺑﺮان» ﻣﻌـﺮف ﺗﻮاﻧـﺎﯾﯽ ﺳﯿﺴـﺘﻢ در ﺷﻨﺎﺧﺖ و ﺗﺸﺨﯿﺺ «ﻧﯿﺎزﻫﺎ» ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞ وروديﻫﺎي ﮐﺎرﺑﺮان اﺳﺖ. ﮐﻠﻤﻪ «ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ» ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺮاي ﻫﻤﺎﻫﻨـﮓ ﺷـﺪن اﺳـﺖ. ﺧﻮاه اﯾﻦ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﻮد ﺳﯿﺴـﺘﻢ اﻧﺠـﺎم ﺷـﻮد ﺧـﻮاه ﺑـﻪ وﺳـﯿﻠﻪ دﯾﮕﺮان.

در ﺳﺎل 1988، ﻣﻌﻤﺎري ﺑﻨﺎم «اﺗﮑﯿﻦ» ﺗﻌﺮﯾﻔﯽ ﺑـﺮاي ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن  ﻫـﺎي ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ اراﺋﻪ ﮐﺮد. او ﮔﻔﺖ: ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از وﻗﺎﯾﻌﯽ ﮐﻪ در درون و ﺑﺮون آن رخ ﻣﯽدﻫﺪ ﻣﻄﻠﻊ اﺳﺖ و ﻣﯽﺗﻮاﻧـﺪ در ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ اﯾـﻦ وﻗـﺎﯾﻊ و ﺑـﺮاي ﺑﻮﺟـﻮد آوردن ﻣﺤﯿﻄـﯽ دﻟﭽﺴـﺐ ﺑـﺮاي ﮐﺎرﺑﺮاﻧﺶ، ﻣﻮﺛﺮﺗﺮﯾﻦ و ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت را در ﻫﻤـﺎن زﻣـﺎن ﺑﺨﺼـﻮص، اﺗﺨﺎذ ﮐﻨﺪ. «اﺗﮑﯿﻦ» در ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺧﻮد ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﮐﺴـﺐ اﻃﻼﻋـﺎت و ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ، ﻓﺎﮐﺘﻮر زﻣﺎن را ﻧﯿﺰ دﺧﯿﻞ ﮐﺮد. ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎي اﯾـﻦ ﺗﻌﺮﯾـﻒ ﻫﻤﻪ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت ﺳﯿﺴﺘﻢ در ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ وﻗﺎﯾﻊ درون و ﺑﺮون ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﺎﯾﺪ در زﻣﺎن ﺧﺎص ﺧﻮد اﺗﺨﺎذ ﺷﻮﻧﺪ و اﮔﺮ اﯾﻦ ﺗﺼـﻤﯿﻢ ﮔﯿـﺮي ﻫـﺎ در زﻣـﺎن دﯾﮕﺮي اﻧﺠﺎم ﺷﻮﻧﺪ، ارزﺷـﻤﻨﺪ ﻧﺨﻮاﻫﻨـﺪ ﺑـﻮد. ﮐﻠﻤـﻪ «ﻣﻄﻠـﻊ اﺳـﺖ » در ﺗﻌﺮﯾﻒ «اﺗﮑﯿﻦ» ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي اﻃﻼﻋﺎت درﯾﺎﻓﺖ ﺷﺪه و وﺳﺎﯾﻞ ارﺗﺒﺎﻃﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ آنﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﮐﻨﺘﺮل وارد ﺷـﺪه و ﺟﻤـﻊ آوري  ﻣﯽﺷﻮد. ﮐﻠﻤـﻪ  «ﺗﺼـﻤﯿﻢ ﻣـﯽ  ﮔﯿـﺮد » در اﯾـﻦ ﺗﻌﺮﯾـﻒ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﻫﻤـﻪ اﻧـﻮاع ﭘﺎﺳﺦﻫﺎﺳﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺮاي ﺗﻌﺎدل دﻣﺎي درون ﺑﻨﺎ، ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﻓﺮم ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﮐﻪ ﻫﻤﻪ اﯾﻨﻬـﺎ ﺗﺤـﺖ ﻋﻨـﻮان  «ﺧﺮوﺟـﯽ ﺳﯿﺴـﺘﻢ » ﻗـﺮار  ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ.

ﺗﺤﻮﻟﯽ ﮐﻪ در زﻣﯿﻨﻪ ارﺗﺒﺎﻃﺎت راه دور و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻋﻠﻢ اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿـﮏ رخ  داد ﻣﻮﺟﺐ ﮔﺴﺘﺮش ﺗﻮاﻧﺎﯾﯿﻬﺎي ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫـﺎي ﻫﻮﺷـﻤﻨﺪ ﺷـﺪ. ﺗﻮاﻧـﺎﯾﯽ ﯾﺎدﮔﯿﺮي در ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎي ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ اﺻﻄﻼح «ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ» اﺳـﺖ و در ﺗﻌﺮﯾﻒ DEGW ذﮐﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ، ﻣﻮﺟﺐ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺘﻮاﻧـﺪ  از ﺗﺠﺮﺑﻪﻫﺎي ﻣﺸﺎﺑﻪ در ﻣﻮارد دﯾﮕﺮ اﺳـﺘﻔﺎده ﮐﻨـﺪ. ﺗـﺎ ﺑـﺎ ﺗﻮﺟـﻪ ﺑـﻪ اﯾـﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪﻫﺎ و آﻣﻮزه ﻫﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت را اﺗﺨـﺎذ ﮐﻨـﺪ. ﻋـﻼوه ﺑـﺮ ﺗﻮاﻧـﺎﯾﯽﯾﺎدﮔﯿﺮي ﺳﯿﺴﺘﻢ، اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﺑﺨﺶﻫـﺎي ﻣﺨﺘﻠـﻒ رد و ﺑـﺪل ﻣـﯽ ﺷﻮد ﺑﺎﯾﺪ در BCS که همان بخش کنترلﺳﺎﺧﺘﻤﺎن اﺳﺖ، ﻣﻮرد ﺗﺤﻠﯿـﻞ  و ﭘﺮدازش ﻗﺮار ﮔﯿﺮﻧﺪ ﮐﻪ در ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺨﺶ BCS به منزله مغز ساختمان است.

ﺑﺎ اﯾﻦ اوﺻﺎف، وﯾﮋﮔﯽﻫﺎي اﺻـﻠﯽ ﮐـﻪ ﯾـﮏ ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن در ﺻـﻮرت دارا ﺑﻮدن ﺑﻪ ﻧﺎم ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺧﻮاﻧﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﻪ ﻗﺮار زﯾﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

1ـ ورودي ﺳﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ وﻇﯿﻔﻪ درﯾﺎﻓﺖ اﻃﻼﻋﺎت را ﺑﻪ وﺳـﯿﻠﻪ اﺑﺰارﻫـﺎي درﯾﺎﻓﺖ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺮﻋﻬﺪه دارد.

2ـ ﭘﺮدازش و ﺗﺤﻠﯿﻞ داده ﻫﺎي اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ

3ـ ﺧﺮوﺟﯽ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ در ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ اﻃﻼﻋﺎت درﯾﺎﻓـﺖ ﺷـﺪه ﺗﻮﺳـﻂ ورودي ﺳﯿﺴﺘﻢ، ﭘﺲ از ﭘﺮدازش آنﻫﺎ، اﻗﺪاﻣﺎت ﻻزم را اﺗﺨﺎذ ﻣﯽﮐﻨﺪ.

4ـ ﻣﻼﺣﻈﺎت زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﯽﺷﻮد ﺗﺎ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت اﺗﺨـﺎذ ﺷـﺪه در زﻣـﺎن ﻣﻘﺮر رخ دﻫﻨﺪ.

5 ـ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﯾﺎدﮔﯿﺮي.

ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﻌﻤﺎري ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ وﯾﮋﮔﯽﻫﺎي ﺑﺎﻻ را درﺑﺮﺑﮕﯿﺮد. در اداﻣﻪ ﺑﻪ ﺑﺤﺚ ﭘﯿﺮاﻣﻮن اﯾﻦ وﯾﮋﮔﯽﻫﺎ ﻣﯽﭘﺮدازﯾﻢ ﺗﺎ ﺳﻬﻢ و ﻧﻘﺶ ﻫﺮ ﮐﺪام را در ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﻫﺎي ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ روﺷﻦ ﺳﺎزﯾﻢ.

3. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎ

زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ از ﻣﻌﻤﺎري ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺳـﺨﻦ ﻣـﯽﮔـﻮ ﯾﯿﻢ، ﻧﻘﻄـﻪ ﺷـﺮوع ﺑﺎﯾـﺪ ﺣﺴﮕﺮﻫﺎ ﺑﺎﺷـﻨﺪ. ﺣﺴـﮕﺮﻫﺎ اﺑﺰارﻫـﺎﯾﯽ ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﮐـﻪ اﻃﻼﻋـﺎت داﺧﻠـﯽ و ﺧﺎرﺟﯽ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن را ﺟﻤﻊ آوري ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. در ﻓﻀـﺎي داﺧﻠـﯽ، ﺣﺴـﮕﺮﻫﺎ اﯾﻦ اﻣﮑﺎن را ﺑﺮاي ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ درك درﺳـﺘﯽ از ﺷـﺮاﯾﻂ دروﻧﯽ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. در ﻓﻀـﺎي ﺧـﺎرﺟﯽ، آن  ﻫـﺎ اﻃﻼﻋـﺎت را از ﻣﺤﯿﻂ ﺑﯿﺮوﻧﯽ ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن، در زﻣـﺎن  ﻫـﺎي ﻣﻌـﯿﻦ درﯾﺎﻓـﺖ و ﺟﻤـﻊ  آوري ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ.

ﺣﺴﮕﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي درون و ﺑﯿـﺮون ﺑﻨﺎ زﯾﺮ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﻫﺎي اﯾﻦ ﺳﻪ ﻗﺴﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﭘﺮﺗـﻮ ﺧﻮرﺷـﯿﺪي،  ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﻧﻈﺎرﺗﯽ و اﻣﻨﯿﺘﯽ، ﺣﺴـﮕﺮﻫﺎي آﻟـﻮدﮔﯽ ﺻـﻮﺗﯽ، ﺣﺴـﮕﺮﻫﺎي ﺗﻐﯿﯿــﺮ رﻧــﮓ و ﻧﻤــﺎي ﺑﺼــﺮي  از ﺟﻤﻠــﻪ ﺣﺴـﮕﺮﻫﺎي ﺑﯿﺮوﻧـﯽ ﻫﺴــﺘﻨﺪ. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﺑﺨﺶﻫﺎﯾﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﺑﺨﺶ اﻧﺮژي، ﮐﻨﺘﺮل ﻫـﻮا، ﺑﺨـﺶ ﻧـﻮردﻫﯽ، ﺗﻬﻮﯾﻪ ﻣﻄﺒﻮع از اﻧﻮاع ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي درون ﺑﻨﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐـﻪ ﺑـﻪ وﺳـﯿﻠﻪ آن ﻫـﺎ اﻫﺪاف ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ ﻣﺤﻘﻖ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ.

ﺳﻪ ﮔﺮوه ﯾﺎد ﺷﺪه ﺑﻪ ﻗﺮار زﯾﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

  • ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي اﻣﻨﯿﺘﯽ و ﻣﺮاﻗﺒﺘﯽ در ﻣﺤﯿﻂ درون و ﺑﺮون ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن

اﻟﻒ. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي آﺗﺶ و دود

ب. دورﺑﯿﻦﻫﺎي ﻣﺪار ﺑﺴﺘﻪ

ج. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎﯾﯽ ورود و ﺧﺮوج

د. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﻟﺮزش و ﺷﺘﺎب

ﻫـ ـ ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﺣﺮﮐﺖ

  • ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﺗﺸﺨﯿﺺ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﻫﻮا

اﻟﻒ. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي دﻣﺎ

ب. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي رﻃﻮﺑﺖ

پ. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﭘﺮﺗﻮﻫﺎي ﺧﻮرﺷﯿﺪي

ت. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﻓﺸﺎر ﻫﻮا

ث. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﻣﯿﺰان ﻧﻮر

ج. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﺟﺮﯾﺎن آب و ﮔﺎز

د. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت ﻫﻮاي درون ﺑﻨﺎ

ﻫـ. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﺗﺸﺨﯿﺺ رﻃﻮﺑﺖ ﻫﻮا

ي. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﻣﯿﺰان ﻣﻮاد ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ

  • ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﻧﻈﺎرﺗﯽ ﺳﯿﺴﺘﻢ

اﻟﻒ. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ

ب. ﺣﺴﮕﺮﻫﺎي ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎي ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ

ج. دﯾﮕﺮ ﺣﺴﮕﺮﻫﺎ ﮐﻪ اﺟﺰاي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن را ﻧﻈﺎرت ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

ﺣﺴﮕﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﻪ ﻋﺼﺒﻬﺎي ﯾـﮏ ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﮐـﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺷﺮاﯾﻂ ﺧﺎص را ﺣﺲ ﮐﺮده و ﺗﺼﻤﯿﻢﻫﺎي ﻣﻮردﻧﯿﺎز در ﻗﺒﺎل ﺷﺮايط دروﻧﯽ و ﺑﺮوﻧﯽ ﺑﻨﺎ را اﺗﺨﺎذ ﮐﻨﻨﺪ.

4. ﺑﺎﯾﮕﺎﻧﯽ اﻃﻼﻋﺎت و رﺟﻮع ﻣﺠﺪد

ﻫﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪي ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺑﺎﯾﮕﺎﻧﯽ اﻃﻼﻋﺎت و رﺟﻮع ﻣﺠﺪد ﺑﻪ آنﻫﺎ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﮐﻠﻤﻪ رﺟﻮع ﻣﺠﺪد ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑـﺮاي ﻣﺜـﺎل   ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺳﻨﺎرﯾﻮ ﻣﺸﺨﺼﯽ را در اﺗﺎق ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ زﻣﺎﻧﺒﻨﺪي ﮐﻨـﺪ  و اﮔﺮ ﻧﯿﺎز ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ اﺗـﺎق ﺑـﻪ ﺷـﺒﮑﻪ ﻣﺘﺼـﻞ ﺷـﻮد و ﺳﯿﺴـﺘﻢ ﺗﻬﻮﯾـﻪ ﻣﻄﺒﻮع ﺧﻮاﺳﺘﺎر دﻣﺎي 75 درﺟﻪ ﻓﺎرﻧﻬﺎﯾﺖ در زﻣﺎن ﻣﻌﯿﻨﯽ ﺑﺎﺷﺪ، ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮد رﺟﻮع ﮐﺮده و آنﻫﺎ را ﺑﺎزﺧﻮاﻧﯽ ﮐﻨﺪ و ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﻮردﻧﯿﺎز را ﻓﺮاﻫﻢ آورد. ﺑﺎﯾﮕـﺎﻧﯽ اﻃﻼﻋـﺎت ﻧﻘـﺶ ﺣﺎﻓﻈـﻪ را در ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎي ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﺮ ﻋﻬﺪه دارد.

1-4     نرم اﻓﺰار ﭘﺮدازش و ﺗﺤﻠﯿﻞ اﻃﻼﻋﺎت

ﭘﺮدازش اﻃﻼﻋﺎت در ﻗﺴﻤﺖ ﮐﻨﺘﺮل ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷـﻮد (BCS) . BCS همه ﺳﯿﺴــﺘﻢ ﻫــﺎ را ﺑــﻪ ﺻــﻮرت  ﯾــﮏ ﺳﯿﺴــﺘﻢ واﺣــﺪ ﮐﻨﺘــﺮل ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﯾﻦ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ را ﻧﯿﺰ دارد ﮐﻪ ﻫـﺮ ﺳﯿﺴـﺘﻢ را ﺑـﻪ ﺻـﻮرت ﻣﺠﺰا ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ. ﻣﺮﮐﺰ ﮐﻨﺘﺮل ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن  ﺟـﺎﯾﯽ اﺳـﺖ ﮐـﻪ در آن ﻫﻤـﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت واﺣﺪ در ﻣﯽآﯾﻨﺪ. ﻟﺬا اﯾﻦ ﻣﺤـﻞ ﺑـﻪ ﻧـﺎم  “ﯾﮑﭙﺎرﭼـﻪ  ﮐﻨﻨﺪه ﺳﯿﺴﺘﻢﻫـﺎي ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن ” ﻧﺎﻣﯿـﺪه ﻣـﯽ  ﺷـﻮد (BSI)  براي اﯾﻨﮑـﻪ ﺑﺨﺶﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ ﺷـﻮﻧﺪ، آن ﻫـﺎ ﺑﺎﯾـﺪ داراي آدرس ﻫﺎﯾﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ دﯾﮕﺮ اﺟﺰاء ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺮ ﻣﺒﻨـﺎي آن آدرﺳـﻬﺎ اﺟـﺰاء دﯾﮕﺮ را ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ.

2-4     ﺧﺮوﺟﯽﻫﺎ

ﺧﺮوﺟﯽﻫﺎي BCS دﺳﺘﻮرﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎي ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت اﺗﺨـﺎذ ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺻﺎدر ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ. اﯾﻦ ﺗﺼـﻤﯿﻤﺎت ﭘﺎﺳـﺨﻬﺎي ﺳﯿﺴـﺘﻢ  ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻨﺪه را ﺷﮑﻞ ﻣﯽدﻫﻨﺪ و ﻣﯽﺗﻮان دﺳﺖ ﮐﻢ آنﻫﺎ را ﺑﻪ دو دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﺮد: ﭘﺎﺳﺨﻬﺎي داﺧﻠﯽ و ﺧﺎرﺟﯽ. ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ و دﺳـﺘﻮرات داﺧﻠـﯽ و ﺧﺎرﺟﯽ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻨﺪه ﻣـﯽ ﺷـﻮﻧﺪ. ﭘﺎﺳـﺨﻬﺎي داﺧﻠـﯽ ﻧﻮﻋﯽ از دﺳﺘﻮرات ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ اﻗﺪاﻣﺎت اﺗﺨﺎذ ﺷﺪه در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ داﺧﻞ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن را در ﺑﺮ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ. دﺳﺘﻮرات ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺷﺪه و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰي ﺷﺪه در درون ﺳﯿﺴــﺘﻢ از ﺟﻤﻠــﻪ اﯾــﻦ ﭘﺎﺳــﺨﻬﺎ ﻫﺴــﺘﻨﺪ. ﻣﺜــﺎل دﯾﮕــﺮ ﺑــﺮاي  ﭘﺎﺳﺨﻬﺎي داﺧﻠﯽ ﺳﯿﺴﺘﻢ، ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﯾﮏ ﺳﺎزه ﻫﻮﺷـﻤﻨﺪ در ﺗﻐﯿﯿـﺮ اﻣﺘـﺪاد  ﺳﺎزة ﺧﻮد اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ وﺳﯿﻠﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻓﺸﺎر ﺑـﺎد ﻣﻘﺎوﻣـﺖ ﮐﻨﺪ. ﭘﺎﺳﺨﻬﺎي ﺧﺎرﺟﯽ ﭘﯿﺎﻣﺪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎي داﺧﻠﯽ ﻫﺴـﺘﻨﺪ ﮐـﻪ ﺑـﺮ ﻣﺒﻨـﺎي ﭘﺮدازش اﻃﻼﻋﺎت داده ﺷﺪه ﺷﮑﻞ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ.

ﯾﮏ ﭘﺎﺳﺦ ﺧﺎرﺟﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ دو ﺷﮑﻞ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ: اﯾﺴـﺘﺎ ﯾـﺎ ﺣﺮﮐﺘـﯽ. ﭘﺎﺳﺨﻬﺎي ﺧﺎرﺟﯽ اﯾﺴﺘﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻐﯿﯿﺮات دﻣـﺎ، ﺗﻐﯿﯿـﺮات ﺑﺼـﺮي ﺗﻐﯿﯿـﺮات ﺻﻮﺗﯽ و ﯾﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﻧﻮر. از ﺳﻮي دﯾﮕﺮ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎي ﺣﺮﮐﺘﯽ در ﻗﺎﻟﺐ ﺣﺮﮐﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﯽﮔﯿﺮد ﯾﮏ در را ﺑﺎز ﯾـﺎ ﺑﺴـﺘﻪ ﮐﻨـﺪ. اﯾﻦ ﻋﻤﻞ از ﺟﻤﻠﻪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎي ﺣﺮﮐﺘﯽ اﺳﺖ ﮐـﻪ ﻣﻌﻤـﺎري ﭘﺎﺳـﺨﮕﻮ ﺑـﺮايﮐﺎرﺑﺮاﻧﺶ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ. در ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎي ﺑﻌﺪي در ﻣﻮرد ﻣﻌﻤﺎري ﺣﺮﮐﺘﯽ و ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺤﺚ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﮐﺮد.

3-4     ﻣﻌﻤﺎري ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ

ﻣﻌﻤﺎري ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﻧﻮﻋﯽ از ﻣﻌﻤﺎري اﺳﺖ ﮐﻪ داراي ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﭘﺎﺳـﺨﮕﻮﯾﯽ  ﺑﻪ ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﮐﺎرﺑﺮان اﺳﺖ . ﻟﺰوﻣﯽ ﻧﺪارد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧﻮع ﻣﻌﻤﺎري ﺣﺘﻤﺎً از ﻧﻮع ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺎﺳﺦﻫﺎي ﻣﻮردﻧﯿـﺎز، ﻧﯿﺎزﻣﻨـﺪ ﻧـﻮﻋﯽ ﭘـﺮدازش ﻫﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل ﯾﮏ دﯾﻮار ﺧﺸﺘﯽ در ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﻫـﻮاي ﮔـﺮم ﺑﯿﺮون ﺧﺎﻧﻪ، ﻫﻮاي ﺳﺮد و ﺧﻨﮏ را در ﻓﻀﺎي داﺧﻠﯽ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽآورد. اﯾـﻦ  ﮐــﻨﺶ از ﺟﻤﻠــﻪ ﺧﺼﻮﺻــﯿﺎت ﻣﺼــﺎﻟﺢ اﺳــﺖ و اﻟﺒﺘــﻪ ﺟــﺪا از ﭘــﺮدازش ﻫﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ. ﭼﺮا ﮐﻪ دﯾﻮار ﺧﺸﺘﯽ درﺳﺖ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎي اﻃﻼﻋـﺎت داده ﺷﺪه از ﺑﯿﺮون ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن و ﭘﺮدازش آن دﺳـﺖ ﺑـﻪ ﮐـﻨﺶ ﺧﻨـﮏ ﮐـﺮدن ﻓﻀــﺎي درون ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن زده اﺳــﺖ. ﻟــﺬا اﯾــﻦ واﮐــﻨﺶ ﺟــﺰو ﻣﻌﻤــﺎري ﻫﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﯾﺪ.

ﺑﻌﻀﯽ ﺗﻌﺎرﯾﻒ در ﻣﻮرد ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧـﻮع ﻣﻌﻤـﺎري ﻣﻌﺮف ﻧﻮع ﺧﺎﺻﯽ از ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ ﺣﺮﮐﺘـﯽ ﻧـﺎم   دارد. «ﻓﺎﮐﺲ» در ﺳﺎل 2003 ﮔﻔﺖ: «دروﻧﻤﺎﯾﻪ ﯾـﮏ ﺳﯿﺴـﺘﻢ ﭘﺎﺳـﺨﮕﻮ    اﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺳﺎزهﻫﺎي ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ را در ﻣﻌﻤﺎري ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﻗﺮار دﻫـﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﺮ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﮐﻨﺶ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ و ﻫﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ». اﻣﺎ ﭼـﻪ اﺗﻔـﺎﻗﯽ ﻣﯽاﻓﺘﺪ اﮔﺮ ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ، ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﯾﺶ ﺑـﻪ ﺻـﻮرت اﯾﺴـﺘﺎ ﺑﺎﺷـﺪ؟ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻧﭽﻪ در ﻣﻮرد ﺗﻐﯿﯿﺮات دﻣﺎ و رﻧﮓ رخ ﻣﯽدﻫﺪ. «اﺳﺘﺮك» در ﺳـﺎل  2003 ﻣﻌﻤﺎري ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ را اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﻨﺪ. «ﻧﻮﻋﯽ از ﻣﻌﻤﺎري ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ اﺻﻼﺣﺎت و ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﯽ در ﻓﺮم اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺪاوم در ﺑﺮاﺑﺮ ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﮐﻪ آﻧﺮا اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده اﻧﺪ، ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤـﻞ ﻧﺸـﺎن دﻫـﺪ». ﻣﺎداﻣﯿﮑـﻪ  ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ﮐـﻪ ﺗﻐﯿﯿـﺮات در ﺳـﺎﺧﺘﺎر ﺗﻨﻬـﺎ ﻧـﻮﻋﯽ ﭘﺎﺳـﺦ اﺳـﺖ. در ﻧﺘﯿﺠـﻪ اﺻﻄﻼح ﻣﻌﻤﺎري ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎي ﺗﻌﺮﯾـﻒ ﺑـﺎﻻ وﯾﮋﮔـﯽ ﻫﻮﺷـﻤﻨﺪي را ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽاﻧﮕﺎرد ﺗﺎ ﻧﻮﻋﯽ ﺧﺎص از ﭘﺎﺳﺨﻬﺎي ﺣﺮﮐﺘﯽ را ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﺪ. و اﯾﻦ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎي ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮐﻨﺸﻬﺎ را در ﻣﻌﻤﺎري در ﺑﺮ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ.

ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﻌﻤﺎري ﻫﻮﺷـﻤﻨﺪ و ﭘﺎﺳـﺨﮕﻮ ﺷـﺎﻣﻞ ﻫﻤـﻪ اﺻـﻮل و ﻣﺒـﺎدي ﻣﻌﻤﺎري اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﻓﺮاﻫﻢ آوردن ﭘﺎﺳﺦ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻧﯿﺎزﻫﺎي دروﻧﯽ و ﺑﺮوﻧﯽ ﮐﺎرﺑﺮان را دارد.

ﻧﻮع ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﻓﺎﮐﺲ و اﺳـﺘﺮك ” در ﺗﻌﺮﯾـﻒ ﺧـﻮد از ﻣﻌﻤـﺎري ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ، ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮدهاﻧﺪ (ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ ﺣﺮﮐﺘﯽ) ﻣﻌﻤﺎري ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ را ﯾـﮏ  درﺟﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻣﯽﺑﺮد. در ﻗﺴﻤﺘﻬﺎي ﺑﻌﺪي در اﯾﻦ ﺑﺎره ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺤﺚ ﺧﻮاﻫﯿﻢ ﮐﺮد.

4-4     ﻣﻌﻤﺎري ﺣﺮﮐﺘﯽ

ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﺣﺮﮐﺖ در ﻣﻌﻤﺎري ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺑﻪ ﻫﻨﺮ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدد. در آﻏﺎز ﻗﺮن 19، ﻫﻨﺮﻣﻨﺪان ﺗﻼش ﮐﺮدﻧﺪ ﻣﺠﺴـﻤﻪ ﻫـﺎﯾﯽ ﺑﺴـﺎزﻧﺪ ﮐـﻪ داراي اﻋﻀـﺎي ﻣﺘﺤﺮك ﺑﻮدﻧﺪ. ﻣﺠﺴﻤﻪ «ﺷﺎدي ﺑﯿﺮوح» اﺛﺮ داﻧﯿـﻞ روزﯾـﻦ ﮐـﻪ در ﺳـﺎل 1999 ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ ﯾﮑﯽ از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﺠﺴﻤﻪﻫﺎي ﺣﺮﮐﺘﯽ اﺳـﺖ ﮐـﻪ در آن از ﺗﮑﻨﻮﻟﻮژي اﻟﮑﺘﺮوﻧﯿﮑﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﺷـﺪه اﺳـﺖ. ﻫـﻢ ﭼﻨـﯿﻦ ﻫﻨﺮﻫـﺎي ﺣﺮﮐﺘﯽ در ﻣﻌﻤﺎري ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺎرﻫﺎي ﻫﻨﺮي در ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎ و ﮔـﺎﻫﯽ ﻫـﻢ در درون ﺑﻨﺎﻫﺎ ﺑﻪ ﮐﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ.

در زﻧﺪﮔﯽ ﭼﺎدرﻧﺸـﯿﻨﺎن ﻧﯿـﺰ ﻣﻌﻤـﺎري ﺣﺮﮐﺘـﯽ ﻣﺸـﺎﻫﺪه ﻣـﯽ ﺷـﻮد ﭼﺎدرﻫﺎي آنﻫﺎ ﺳﺎزهﻫﺎﯾﯽ ﻣﺘﺤﺮك ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﺟﻤﻊ ﺷﺪن دارﻧﺪ و ﭼﺎدرﻧﺸﯿﻨﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ آنﻫﺎ ﺣﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ. ﺳﺎزهﻫـﺎي ﺣﺮﮐﺘـﯽ ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان ﺳﺎزهﻫﺎﯾﯽ ﺗﺎﺷﻮ و ﻗﺎﺑﻞ ﺣﻤﻞ ﻫﻤﭽﻨﺎن در ﻣﻌﻤﺎري ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺸـﺎﻫﺪه  ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻓﺎﮐﺲ در ﺳﺎل 2000 ﻣﻌﻤﺎري ﺣﺮﮐﺘﯽ را اﯾـﻦ ﭼﻨـﯿﻦ ﺗﻌﺮﯾـﻒﮐﺮد: «ﺑﻨـﺎﯾﯽ اﺳـﺖ ﺑـﺎ ﻣﻮﻗﻌﯿـﺖ ﻣﺘﻐﯿـﺮ و ﺳـﯿﺎر و ﻫﻨﺪﺳـﻪ اي ﻣﺘﻐﯿـﺮ و  ﺣﺮﮐﺘﯽ». او اﻧﻮاع ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎي ﺣﺮﮐﺘـﯽ را ﺷـﺮح داد ﮐـﻪ ﯾﮑـﯽ از آن ﻫـﺎ  ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺗﺎﺷﻮ ﺑﻮد. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﻔﻬﻮم ﻣﻌﻤﺎري ﺣﺮﮐﺘﯽ در اﺻﻞ ﯾـﮏ ﻣﻔﻬـﻮم ﻫﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ اﻣﺎ ﻧﻮﻋﯽ ﺗﻮاﻧـﺎﯾﯽ را در ذﻫـﻦ ﻣﺘﺒـﺎدر ﻣـﯽ ﺳـﺎزد ﮐـﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺳﺎزهﻫﺎ را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ و اﺟﺰاي مختلف آن را ﺣﺮﮐﺖ دﻫﺪ.

اﮐﻨﻮن ﺳﻌﯽ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﻣﻔﻬـﻮم ﺣﺮﮐـﺖ را در ﻣﻘﺎﺑـﻞ ﻫﻮﺷـﻤﻨﺪي ﺑـﻪ  ﻋﻨﻮان ﭘﺎﺳﺨﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺑﻨﺎ را ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽدﻫﺪ، ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨـﯿﻢ.  ﮐـﺎﻻ ﺗﺮاوا ﻧﻤﻮﻧﻪاي اراﺋﻪ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺣﺮﮐﺖ را در ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﻪ ﮐﺎر ﮔﯿـﺮد. ﺑـﺎ ﺗﻮﺟـﻪ ﺑـﻪ     دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻞ ﮐﺎﻻﺗﺮاوا در ﺳﺎزه ﻫﺎي ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺧـﻮد، ﻣـﯽ  ﺑﯿﻨـﯿﻢ ﮐـﻪ او در ﮐﺎرﻫﺎﯾﺶ اﯾﻦ اﻣﮑﺎن را ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽآورد ﺗﺎ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺳـﺎزه ﺣﺮﮐـﺖ ﮐﻨـﺪ. ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل ﺳﻘﻒ ﻣﻮزه ﻣﯿﻠﻮاﮐﯽ اﯾﻦ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ را دارد ﮐﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮده و ﯾـﺎ  ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﮑﻞ دﻫﺪ.

ﻗﺪم ﺑﻌﺪي را ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ “اوﺳﺘﺮ ﻫﻮﯾﺰ” ﺑﺮﻣﯽدارﯾﻢ. ﮐﻪ ﻣــﯽﮔﻮﯾــﺪ: ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ داراي ﻣﻌﻤــﺎري ﺣﺮﮐﺘــﯽ اﺳــﺖ ﮐــﻪ ﻣﺠﻬــﺰ ﺑــﻪ  ﺣﺴﮕﺮﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ را ﺗﺤﺮﯾﮏ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ اﻃﻼﻋـﺎﺗﯽ ﮐـﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺣﺮﮐﺘﯽ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻮﯾﺪ.

5. ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﯿﺮي

ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﻨﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ ﺑـﻪ ﻧﯿﺎزﻫــﺎي ﮐــﺎرﺑﺮاﻧﺶ ﺑــﺮ ﻣﺒﻨــﺎي اﻃﻼﻋــﺎت ﭘــﺮدازش ﺷــﺪه ﮐــﻪ ﺗﻮﺳﻂ  وروديﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪد ﻓﺮاﻫﻢ آﻣﺪه را دارد. ﻓﺎﮐﺘﻮر ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ در زﻣﺎن ﻣﻌﯿﻦ در اﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻢ و ﺿﺮوري اﺳﺖ. ﺗﺠﻬﯿﺰات ﻣﺘﻌﺪد درﯾﺎﻓـﺖﮐﻨﻨﺪه و ارﺳﺎل ﮐﻨﻨﺪه،  اﻃﻼﻋﺎت را ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺎرﺗﯽ ﮐـﻪ ﺑـﺮ ﺗﻐﯿﯿـﺮات ﻣﺤﯿﻂ دروﻧﯽ و ﺑﺮوﻧﯽ ﺑﻨﺎ دارﻧﺪ درﯾﺎﻓـﺖ ﻣـﯽ  ﮐﻨﻨـﺪ. ﻫﻤﭽﻨـﯿﻦ ﻓﺮاﻣـﻮش  ﻧﺸﻮد ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﻣﻮﻟﻔﻪ ﻫﺎي اﺻﻠﯽ ﯾﮏ ﺑﻨـﺎي ﻫﻮﺷـﻤﻨﺪ دارا ﺑـﻮدن ﺗﻮاﻧـﺎﯾﯽ ﯾﺎدﮔﯿﺮي اﺳﺖ. ﻗﺒﻞ از ﺳﺎﺧﺖ ﯾﮏ ﺑﻨﺎي ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾـﺰي ﺳﯿﺴـﺘﻢ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻢ اﺳﺖ ﺗﺎ اﻫﺪاﻓﯽ را ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻫﯿﺪ ﺑﻪ آن ﺑﺪﻫﯿﺪ ﺧﻮب ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ. ﻧﯿﺎز واﻗﻌﯽ ﺑﺮاي داﺷﺘﻦ ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﯾﺞ آﺷﮑﺎر ﺷﻮد و اﯾﻨﮑﻪ آیا اﯾﻦ ﻧﯿﺎز ﺑﺎ ﺳﺎﺧﺘﻦ اﯾﻦ ﺑﻨﺎ رﻓﻊ ﻣﯽﺷﻮد ﯾﺎ ﺧﯿﺮ. ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل ﺑﻬﺮه وري ﯾﮑﯽ از ﺿﺮورﯾﺎت ﺷﺮﮐﺘﻬﺎﺳﺖ. ﻣﺤـﯿﻂ دروﻧـﯽ ﯾـﮏ دﻓﺘﺮ ﮐﺎر ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪة ﻓﺎﮐﺘﻮرﻫـﺎي ﺑﺴـﯿﺎر زﯾـﺎدي ﺑـﺮاي ﺑﻬـﺮه وري ﯾـﮏ ﮐﺎرﻣﻨﺪ اﺳﺖ. ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻣﺜﺎل ﺳﺎده، ﻣﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ در دﻓﺘﺮ ﮐﺎرم ﺑﯿﺶ از 3 ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺪاوم ﮐﺎر ﮐﻨﻢ. ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﮐﻪ دﻣـﺎي ﻫـﻮا در دﻓﺘـﺮ ﮐﺎرم ﭘﺎﯾﯿﻦ اﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻫﺮ ﮔﺎه ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﺳﺮﻣﺎ ﻣﯽﮐـﻨﻢ ﻣﺠﺒـﻮرم از دﻓﺘﺮ ﺧﺎرج ﺷﺪه و ﺑﻪ ﻓﻀﺎي ﺑﺎز ﺑـﺮوم و در ﺣـﺪود 10 دﻗﯿﻘـﻪ از ﮔﺮﻣـﺎي   ﺧﻮرﺷﯿﺪ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻢ و ﺳﭙﺲ ﺑـﻪ دﻓﺘـﺮم ﺑﺮﮔـﺮدم. ﻣﺴـﺌﻮل ﺗﺄﺳﯿﺴـﺎت ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻫﺮ روز ﺗﮑﻨﺴﯿﻨﯽ را ﻓﺮا ﺧﻮاﻧﺪ ﺗﺎ اﺗﺎﻗﻬـﺎ را ﭼـﮏ ﮐﻨﺪ و دﻣﺎ را اﻓﺰاﯾﺶ دﻫﺪ. ﺗﻠﻒ ﮐﺮدن وﻗﺖ در ﻫﻨﮕﺎم ﮐﺎر ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﺷﮑﺎل در ﺗﻬﻮﯾﻪ ﻣﻄﺒﻮع ﻫﻮا ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﻣﯿﺰان ﺑﻬﺮه وري ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﺑـﺪ. ﮐـﻪ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺣﯿﻒ و ﻣﯿﻞ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ اﺳﺖ.

اﻫﺪاﻓﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﺧﺖ ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽآﯾـﺪ ﺗﻘﺮﯾﺒـﺎً ﺗﻤﺎم وﺟﻮه زﻧﺪﮔﯽ اﻧﺴﺎن را در ﺑﺮﻣﯽﮔﯿﺮد. ﺑﻬﺮه وري، راﻧﺪﻣﺎن ﺑﺎﻻ، ذﺧﯿﺮه اﻧﺮژي، ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ، ﻓﺮح و ﺷﺎدي، آﺳﺎﯾﺶ، ﭘﺎﯾﯿﻦ آوردن ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎي زﻧﺪﮔﯽ و اﻓﺰاﯾﺶ ﻋﻤﺮ ﺑﻨﺎ، ﻫﻤﻪ و ﻫﻤﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﯾﯽ از اﯾﻦ ﻧﻮع اﻫﺪاف اﺳﺖ ﮐـﻪ ﺑـﺎ ﺳﺎﺧﺖ ﺑﻨﺎﻫﺎي ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽآﯾﻨﺪ.

یک ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ داراي ﺳﯿﺴﺘﻤﯽ از اﻋﺼﺎب ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺣﺴﮕﺮﻫﺎ و ﺗﺤﺮﯾﮏ ﮐﻨﻨﺪهﻫﺎي ﺗﻌﺒﯿﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ اﻃﻼﻋﺎت را در زﻣـﺎن درﺳﺖ و ﺻﺤﯿﺢ ﺧﻮد ﮐﻨﺘﺮل ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺑﺎ اﯾـﻦ اوﺻـﺎف، ﺑﻨـﺎ ﻣـﯽ  ﺗﻮاﻧـﺪ ﺑـﻪ ﺻﻮرت اﯾﺴﺘﺎ ﯾﺎ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻋﻤـﻞ ﮐﻨـﺪ. ﺑﻨـﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿـﺮ ﯾـﺎ ﻋـﺪم ﺗﻐﯿﯿـﺮ در ﺳﺎﺧﺘﺎر دروﻧﯽ ﯾﺎ ﺑﺮوﻧﯽ ﺑﻨﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﯾﯽ از ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﯾﮏ ﺑﻨﺎي ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ اﺳﺖ. ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻋﺼﺎب ﺑﻨﺎ وﻇﯿﻔﻪ ﯾﮑﭙﺎرﭼﻪ ﮐﺮدن ﻫﻤﻪ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫـﺎ را ﺑـﺮ ﻋﻬـﺪه دارد ﺗﺎ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺷﮑﻠﯽ اﻧﻌﻄﺎف ﭘﺬﯾﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧـﺪ در  ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﻣﺤﯿﻄﯽ ﮐﻪ در آن واﻗﻊ ﺷﺪه اﺳﺖ،  ﮐـﻨﺶ ﻣﻨﺎﺳـﺒﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ اﻧﺴﺎن، ﮐﺎرﺑﺮان ﺑﻨﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﺎ ﺷﺎد اﺳﺖ ﯾﺎ ﻏﻤﮕﯿﻦ، ﻧﺎﺧﻮش اﺳﺖ ﯾﺎ ﺳﺮﺣﺎل. از ﺳﻮﯾﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﻨﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ درك ﺣﺎل ﮐﺎرﺑﺮاﻧﺶ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﺣﺎل آنﻫـﺎ ﻋﻤـﻞ ﮐﻨﺪ.

ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﺗﻌﺎرﯾﻒ اﺻﻄﻼﺣﺎت ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه، واﺿـﺢ اﺳـﺖ ﮐـﻪ ﻣﻌﻤﺎري ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ در ﻫﻤﻪ ﻓﻀﺎﻫﺎي ﺑﻨﺎ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ در ﻣﻌﻤﺎري ﺑﻨـﺎ ﻧﻘـﺶ ﻣــﻮﺛﺮي را ﺑــﺎزي ﻣـﯽ ﮐﻨـﺪ. ﻣﻌﻤـﺎري و ﻓﻀــﺎي ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫــﺮ دو ﺑﺎﯾــﺪ وﯾﮋﮔﯿﻬﺎﯾﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮي ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﮐﺎرﺑﺮان ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﻣﻌﻤـﺎري  ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﯾﺎ دو ﻧﻮع از واﮐﻨﺸﻬﺎ ﻣﺤﺪود ﺷﻮد. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﮐﻨﺸﻬﺎ از ﺟﻤﻠﻪ ﮐﻨﺸﻬﺎي اﯾﺴﺘﺎ، ﺣﺮﮐﺘﯽ، دروﻧﯽ و ﺑﺮوﻧﯽ را ﺷـﺎﻣﻞ ﺷـﻮد. ﺑﻪ ﻋﻼوه در ﻣﻌﻤﺎري ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ، ﻧﻮﻋﯽ ﻣﻌﻤﺎري ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﻧﯿﺰ ﻣﻮرد ﻧﯿﺎز اﺳﺖ ﭼﺮا ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﭘﺮدازش ﻫﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ اﺳﺖ.

ﻣﻌﻤﺎري ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﻣﮕﺮ آﻧﮑـﻪ ﺣﺮﮐـﺖ ﻧﺘﯿﺠـﻪ ﭘـﺮدازش ﻫﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﮔﺮ ﻧﻪ ﭼﺎدر ﻫﻢ ﯾﮏ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎه ﻣﺘﺤﺮك اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻠﯿـﺖ ﺗﺎ ﺷﺪن و ﺣﻤﻞ ﺷﺪن را دارد. ﻣﻌﻤﺎري ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﺟﺪﯾﺪ ﺑﺎﯾـﺪ ﻫﻤـﮥ اﻧـﻮاع ﮐﻨﺸﻬﺎ را دارا ﺑﺎﺷﺪ.